Historia powstania

Ideę integracji placówek onkologicznych oraz integracji świadczeń na rzecz skoordynowanego i kompleksowego leczenia propagował prof. Tadeusz Koszarowski – twórca terminu „onkologia” oraz pierwszej Strategii Walki z Rakiem. Prof. Koszarowski już w latach 60. planował powstanie ogólnopolskiej sieci placówek onkologicznych i nowoczesnego, dużego Instytutu Onkologii w Warszawie. Prowadził badania poświęcone epidemiologii nowotworów, organizował Centralny Rejestr Nowotworów oraz Zakład Organizacji Walki z Rakiem. Działał na rzecz powstawania pracowni epidemiologicznych. W wyniku jego starań w 1984 otwarto ursynowskie Centrum Onkologii. Zorganizował także pierwszy w kraju Centralny Rejestr Nowotworów (1953). 

Powstanie Ogólnopolskiego Zrzeszenia Publicznych Centrów i Instytutów Onkologicznych jest naturalną konsekwencją rozwoju infrastruktury medycznej w Polsce oraz potrzeby koordynacji opieki onkologicznej. Zrzeszenia działa jak sieć onkologiczna i kontynuuje ideę prof. Koszarowskiego. Głównymi cechami sieci są: współpraca, bezpieczeństwo, integracja i rozwój. Jego powstanie w 2016 roku było odpowiedzią na rosnącą zachorowalność na nowotwory oraz niezadowalające wyniki leczenia nowotworów. Podobnie jak prof. Koszarowski, Dokument z dnia 07/09/2023 8 członkowie Zrzeszenia uważają, że sieć pozwala na dostosowanie zasobów służby zdrowia do rzeczywistych potrzeb pacjenta, tak aby czuł się w tym systemie bezpiecznie a diagnostyka i leczenie były właściwie skoordynowane. Właściwie zaplanowana i zrealizowana koncepcja sieci szpitali wpływa na jakość i efektywność terapii, ponieważ w ramach współpracy następuje integracja wiedzy i doświadczenia szpitali.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu członkowie Zrzeszenia wiedzą, z jakimi problemami boryka się polska onkologia i polscy pacjenci. Niezbędna jest koordynacja i współpraca placówek onkologicznych, wprowadzenia kompleksowej diagnostyki i leczenia, kształcenie specjalistów w dziedzinach onkologicznych oraz przestrzegania i monitorowania standardów leczenia. 

Idea stworzenia sieci centrów onkologicznych wpisuje się w dzisiejsze standardy leczenia pacjenta onkologicznego, któremu należy zapewnić dostęp do wszystkich możliwych metod diagnostycznych i terapeutycznych. Każdego pacjenta należy traktować indywidualnie. Metody diagnostyki i terapii powinien opracowywać zespół specjalistów onkologów, a przebieg terapii powinien odbywać się pod nadzorem wysoko specjalistycznych szpitali onkologicznych, które zapewniają leczenie z zachowaniem najwyższych standardów.